Αυγούστου 17, 2018

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΜΗ ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Ε.Ε./VIDEO

  • ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
    ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΜΗ
    ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
    1. Ιστορική βάση της καταγγελίας
    Είναι γεγονός ότι τα νησιά χαρακτηρίζονται από ενδογενείς μειονεξίες, οι
    οποίες δημιουργούνται λόγω της περιφερειακότητας και της μεγάλης
    απόστασής τους από τους ηπειρωτικούς πόλους ανάπτυξης, του μικρού
    φυσικού και παραγωγικού μεγέθους τους, των περιορισμένων πόρων και της
    φυσικής νησιωτικότητας (εδαφική ασυνέχεια). Τα παραπάνω χαρακτηριστικά
    γνωρίσματα των νησιών έχουν, παγίως, αρνητικές συνέπειες, οι οποίες
    εκδηλώνονται, ιδίως, στις μεταφορές, στην πρόσβαση σε υπηρεσίες, στην
    απουσία εξωτερικών οικονομιών, στην εποχικότητα της ζήτησης και της
    απασχόλησης, στους δυσμενείς δημογραφικούς παράγοντες, στα
    περιβαλλοντικά προβλήματα, στους περιορισμένους φυσικούς πόρους και τα
    ειδικά εξωτερικά προβλήματα του Αιγαίου. Ειδικότερα όσον αφορά στη
    νησιωτική οικονομία, αυτή διακρίνεται από την ασυνέχεια του χώρου, τον
    κατακερματισμό των αγορών προϊόντων και εργασίας, τις αναλογικά
    αυξημένες απαιτήσεις σε υποδομές και εξοπλισμούς, το αυξημένο κόστος
    μεταφορών και την αδυναμία προσέγγισης στο απαιτούμενο επίπεδο
    αναπτυξιακής βάσης (συγκεντρώσεις πληθυσμού, ύπαρξη φυσικών πόρων
    κλπ.).
    Από την ως άνω παράθεση των ιδιαίτερων χαρακτηρολογικών στοιχείων των
    νησιών προκύπτει, ότι αυτά χρήζουν μιας ιδιαίτερης προσοχής και μέριμνας
    προς διασφάλιση της βιώσιμης ανάπτυξής τους χάριν και των επόμενων
    γενεών. Ως εκ τούτου, η αρχή της νησιωτικότητας αναγνωρίζεται σε εθνικό και
    ευρωπαϊκό επίπεδο για την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης και την
    προαγωγή της οικονομίας των νησιωτικών περιοχών.
    Σε εθνικό επίπεδο, η αρχή της νησιωτικότητας κατοχυρώνεται ήδη στο
    Σύνταγμα της Ελλάδας και συγκεκριμένα στο άρθρο 101 παράγραφος 4,
    όπου ορίζεται ότι «Ο κοινός νομοθέτης και η Διοίκηση, όταν δρουν
    κανονιστικά, υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες
    1
  • των νησιωτικών και ορεινών περιοχών, μεριμνώντας για την ανάπτυξη
    τους» καθώς και στο άρθρο 106 παράγραφος 1, το οποίο προβλέπει ότι «Για
    την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού
    συμφέροντος το Κράτος προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική
    δραστηριότητα στη Χώρα, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει την οικονομική
    ανάπτυξη όλων των τομέων της εθνικής οικονομίας. Λαμβάνει τα
    επιβαλλόμενα μέτρα για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, από
    την ατμόσφαιρα και τα υπόγεια ή υποθαλάσσια κοιτάσματα, για την
    προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης και την προαγωγή ιδίως της
    οικονομίας των ορεινών, νησιωτικών και παραμεθόριων περιοχών».
    Σε ενωσιακό επίπεδο, οι μεγάλες αναπτυξιακές διαφορές είναι
    ανεπίτρεπτες εντός της Κοινότητας, τόσο από οικονομική όσο και από
    κοινωνική άποψη. Για το λόγο αυτό, στο άρθρο 3 παράγραφος 3 περίπτωση
    γ’ της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπεται ότι η «Ένωση
    προάγει την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή και την αλληλεγγύη
    μεταξύ των κρατών μελών». Έτι περαιτέρω, η νησιωτικότητα αναγνωρίζεται
    ιδίως στο άρθρο 174 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής
    Ένωσης. όπου δηλώνεται ότι «η Ένωση, προκειμένου να προαχθεί η
    αρμονική ανάπτυξη του συνόλου της, αναπτύσσει και εξακολουθεί τη δράση
    της με σκοπό την ενίσχυση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής της
    συνοχής. Η Ένωση αποσκοπεί, ιδιαίτερα, στη μείωση των διαφορών μεταξύ
    των επιπέδων ανάπτυξης των διαφόρων περιοχών και στη μείωση της
    καθυστέρησης των πλέον μειονεκτικών περιοχών. Μεταξύ των εν λόγω
    περιοχών, δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στις αγροτικές περιοχές, τις περιοχές
    που συντελείται βιομηχανική μετάβαση και τις περιοχές που πλήττονται από
    σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά προβλήματα, όπως οι υπερβόρειες
    περιοχές που είναι ιδιαίτερα αραιοκατοικημένες και οι νησιωτικές,
    διασυνοριακές και ορεινές περιοχές.».
    Εν συνεχεία, το άρθρο 349 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της
    Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει τη λήψη ειδικών μέτρων για ορισμένες
    εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης, λόγω της μεγάλης
    απόστασης, του νησιωτικού χαρακτήρα, της μικρής έκτασης, της
    2
  • δύσκολης μορφολογίας και του κλίματος καθώς και της οικονομικής
    εξάρτησης όσον αφορά έναν μικρό αριθμό προϊόντων.
    Συνεπώς, είναι σαφές ότι η νησιωτικότητα αναγνωρίζεται ως ιδιαίτερη
    συνθήκη από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το νησιωτικό ζήτημα
    είναι οριζόντιο υπό την έννοια ότι η νησιωτική διάσταση πρέπει να λαμβάνεται
    υπόψη στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής και να προβλέπονται
    εξαιρέσεις ή ιδιαίτερη μεταχείριση με προβλεπόμενα αντισταθμιστικά μέτρα. Η
    συγκεκριμένη προσέγγιση ως προς τις βασικές αρχές της νησιωτικότητας
    γίνεται και από τον Οδικό Χάρτη για τη Νησιωτικότητα (συνέδριο: "Κυκλική
    οικονομία- εδαφική συνοχή - νησιωτικότητα", στη Μάλτα στις 8 Μαρτίου 2017)
    και το ψήφισμα της 4ης Φεβρουαρίου 2016 σχετικά με την ειδική κατάσταση
    των νησιών (2015/3014 (RSP). [Πρόταση από Iskra Mihaylova, εξ ονόματος
    της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης].
    Η περίπτωση της Ελλάδας και δη των νησιών του Αιγαίου που αποτελούν το
    φυσικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να μην έχουν
    συμπεριληφθεί στο άρθρο 349 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της
    Ευρωπαϊκής ένωσης ή σε κάποια άλλη αντίστοιχη διάταξη του πρωτογενούς
    δικαίου, εντούτοις, οι ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στα νησιά του
    Αιγαίου έχουν αναγνωριστεί σε λοιπά νομοθετήματα του παράγωγου δικαίου
    (Κανονισμοί, Οδηγίες). Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η Οδηγία
    2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Νοεμβρίου 2006 (2006/112/ΕΕ)
    σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας καθώς και οι
    Κανονισμοί 229/2013, 178/2014, 181/2014 σχετικά με τον καθορισμό ειδικών
    μέτρων για τη γεωργία στα μικρά νησιά του Αιγαίου. Στους εν λόγω, δε,
    κανονισμούς γίνεται σαφής και ρητή μνεία στις δυσχέρειες (λ.χ. επιπλέον
    δαπάνες μεταφοράς κλπ) οι οποίες προκαλούνται από το νησιωτικό
    χαρακτήρα, τη μικρή έκταση και την απόσταση από τις αγορές των μικρών
    (εξαιρείται η Κρήτη και η Εύβοια) νησιών του Αιγαίου.
    Ειδικότερα, αναφορικά με την Οδηγία 2006/112/ΕΕ, στο άρθρο 120 αυτής
    ορίζεται ότι «Η Ελλάδα μπορεί να εφαρμόζει στους νομούς Λέσβου, Χίου,
    Σάμου, Δωδεκανήσου, Κυκλάδων και στα νησιά Θάσος, Βόρειες Σποράδες,
    Σαμοθράκη και Σκύρος χαμηλότερους συντελεστές έως 30 % από τους
    3
  • αντίστοιχους συντελεστές που εφαρμόζονται στην ηπειρωτική Ελλάδα.». Το
    ειδικό αυτό καθεστώς θεσμοθετήθηκε με τη Συνθήκη προσχώρησης της
    Ελλάδας στην Ε.Ο.Κ. το 1981 και διατηρήθηκε και μετά τη λειτουργία της
    Εσωτερικής Αγοράς με την εφαρμογή της Οδηγίας 92/77/Ε.Ο.Κ. (μετά από
    διαπραγματεύσεις) και ενσωματώθηκε τελικά στην Οδηγία 2006/112/ΕΚ
    σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, η οποία
    κωδικοποίησε όλη τη σχετική νομοθεσία.
    Σε εθνικό επίπεδο το άρθρο 21 του Νόμου 2859/2000 ενσωμάτωσε και έθεσε
    σε εφαρμογή το καθεστώς μειωμένου κατά 30% συντελεστή ΦΠΑ στα νησιά.
    Η πολιτική επιλογή της εφαρμογής μειωμένων συντελεστών στα νησιά είναι
    πλήρως εναρμονισμένη με τις προαναφερθείσες εθνικές και κοινοτικές
    διατάξεις όσον αφορά στο νησιωτικό χώρο και ιδίως στα πιο απομακρυσμένα
    νησιά που αποτελούν το σύνορο της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    Ωστόσο, πρόσφατα, παρακολουθούμε μια προσπάθεια κατάργησης του
    ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου. Συγκεκριμένα, με το ν.
    4334/2015, μεταξύ των άλλων φορολογικών μέτρων, καταργήθηκε σταδιακά
    το ειδικό καθεστώς Φ.Π.Α. που ίσχυε για τα νησιά του Αιγαίου. Ειδικότερα, οι
    εφαρμοζόμενοι μειωμένοι κατά 30% συντελεστές καταργήθηκαν από
    1.10.2015 στα αναπτυγμένα τουριστικά νησιά με το υψηλότερο κατά κεφαλήν
    εισόδημα, από 1.6.2016 στα λιγότερο αναπτυγμένα νησιά και από 1.1.2017
    και στα πλέον απομακρυσμένα νησιά (Άρθρο 1γ’ Γ. ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ
    ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3). Στη συνέχεια, με το ν. 4446/2016 (άρθρο 118) παρατάθηκε
    μέχρι την 31.12.2017 το ειδικό καθεστώς Φ.Π.Α. στα νησιά των ανατολικών
    συνόρων της χώρας που πλήττονται από την προσφυγική κρίση και
    ειδικότερα τα νησιά των νομών Λέσβου, Χίου, Σάμου και Δωδεκανήσου (εκτός
    Ρόδου και Καρπάθου). Τέλος, με το ν. 4509/2017 (άρθρο 74 παρ. 1)
    προβλέφθηκε η διατήρηση του Φ.Π.Α. - ως έχοντος – μέχρι την 30.6.2018 για
    τα νησιά Λέρο, Λέσβο, Κω, Σάμο και Χίο.
    Παράλληλα, παρακολουθούμε τις Προτάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και
    τις Ανακοινώσεις της Επιτροπής για την τροποποίηση της Οδηγίας
    2006/112/ΕΚ όσον αφορά την εναρμόνιση και απλούστευση ορισμένων
    κανόνων στο σύστημα Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, τους συντελεστές του
    4
  •  
     
     
    Μάιος 2018
    Θέμα: Διεκδίκηση μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α.
    1. Στις 18.1.2018 κατατέθηκε από την Επιτροπή Σχέδιο Οδηγίας
    του Συμβουλίου για την τροποποίηση της Οδηγίας 2006/112/ΕΚ
    όσον αφορά τους συντελεστές φόρου προστιθέμενης αξίας
    (Συνημμένο 1). Το εν λόγω Σχέδιο Οδηγίας περιλαμβάνει
    διατάξεις που καταργούν το άρθρο 120 της Οδηγίας 2006/112/ΕΚ
    που προέβλεπε ότι «Η Ελλάδα μπορεί να εφαρμόζει στους νομούς
    Λέσβου, Χίου, Σάμου, Δωδεκανήσου, Κυκλάδων και στα νησιά
    Θάσος, Βόρειες Σποράδες, Σαμοθράκη και Σκύρος χαμηλότερους
    συντελεστές έως 30 % από τους αντίστοιχους συντελεστές που
    εφαρμόζονται στην ηπειρωτική Ελλάδα».
    Η προσέγγιση της Επιτροπής είναι η ακόλουθη:
    1.1. Το 2012, δεδομένης της μη επίτευξης ουσιαστικής προόδου
    όσον αφορά τη σύγκλιση των συντελεστών, η Επιτροπή
    αποφάσισε, με τη συμφωνία του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού
    Κοινοβουλίου, να εγκαταλείψει τον στόχο της θέσπισης οριστικού
    συστήματος ΦΠΑ με βάση την αρχή της χώρας καταγωγής υπέρ
    ενός συστήματος το οποίο θα βασίζεται στην αρχή του
    προορισμού.
    1.2. Αντίστοιχα, οι παροχές υπηρεσιών σήμερα φορολογούνται
    σχεδόν στο σύνολό τους με βάση την αρχή του προορισμού. Η
    1
  • Μάιος 2018
    τελική εφαρμογή της αρχής της φορολόγησης των υπηρεσιών στο
    κράτος μέλος προορισμού έλαβε χώρα το 2015. Έκτοτε, όλες οι
    παροχές τηλεπικοινωνιακών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών και
    ηλεκτρονικών υπηρεσιών από επιχείρηση προς καταναλωτή (B2C)
    φορολογούνται στον τόπο διαμονής του λήπτη και όχι πλέον στον
    τόπο εγκατάστασης του παρέχοντος την υπηρεσία.
    1.3. Όλα τα παραπάνω οδήγησαν την Επιτροπή να προτείνει στο
    σχέδιο δράσης της για τον ΦΠΑ, του 2016, να αντικατασταθεί το
    ισχύον μεταβατικό καθεστώς φορολόγησης των συναλλαγών
    μεταξύ των κρατών μελών με οριστικό καθεστώς, βασισμένο στην
    αρχή της φορολόγησης στο κράτος μέλος προορισμού, με σκοπό
    τη δημιουργία ισχυρού ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου ΦΠΑ.
    Ταυτόχρονα, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι η φορολόγηση στο
    κράτος μέλος προορισμού θα καταστήσει δυνατή την παροχή
    μεγαλύτερης ευελιξίας στα κράτη μέλη όσον αφορά τον
    καθορισμό των συντελεστών ΦΠΑ και ότι όλοι οι υφιστάμενοι
    επί του παρόντος μειωμένοι συντελεστές,
    συμπεριλαμβανομένων των παρεκκλίσεων, που
    εφαρμόζονται νόμιμα στα κράτη μέλη θα πρέπει να
    διατηρηθούν και θα μπορούν να είναι διαθέσιμοι σε όλα τα
    κράτη μέλη, εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση.
    1.4. Το Συμβούλιο εξέφρασε ικανοποίηση για την πρόθεση της
    Επιτροπής να υποβάλει πρόταση για αυξημένη ευελιξία, ούτως
    ώστε τα κράτη μέλη να μπορούν να επωφελούνται από τους
    2
  • Μάιος 2018
    ισχύοντες μειωμένους ή μηδενικούς συντελεστές σε άλλα κράτη
    μέλη. Ωστόσο, τόνισε ότι εξακολουθεί να απαιτείται επαρκής
    εναρμόνιση στην ΕΕ και ότι η λύση που θα επιλεγεί πρέπει να
    σταθμιστεί προσεκτικά ώστε να μην οδηγήσει σε στρέβλωση του
    ανταγωνισμού, αύξηση των επιχειρηματικών δαπανών και
    αρνητικό αντίκτυπο στη λειτουργία της ενιαίας αγοράς.
    1.5. Στις 4 Οκτωβρίου 2017, η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη
    πρόταση για τη θέσπιση του οριστικού συστήματος για τη
    φορολόγηση των συναλλαγών μεταξύ κρατών μελών, ενώ
    περιέγραψε τα διαδοχικά βήματα και τα επιμέρους βήματα για τη
    θέσπιση αυτού του συστήματος στην ανακοίνωσή της σχετικά με
    τη συνέχεια που δίνεται στο σχέδιο δράσης για τον ΦΠΑ. Στην
    ανακοίνωσή της, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι θα προτείνει
    μεταρρύθμιση των συντελεστών ΦΠΑ, η οποία θα συνάδει με
    το οριστικό καθεστώς που βασίζεται στην αρχή της
    φορολόγησης στο κράτος μέλος προορισμού και θα
    αντικαταστήσει σταδιακά το ισχύον μεταβατικό καθεστώς.
    Όταν τα αγαθά και οι υπηρεσίες θα φορολογούνται στο κράτος
    μέλος προορισμού, οι προμηθευτές των αγαθών/παρέχοντες τις
    υπηρεσίες δεν θα αποκομίζουν σημαντικό όφελος από την
    εγκατάσταση σε κράτος μέλος με χαμηλότερο συντελεστή και,
    επομένως, οι διαφορές στους συντελεστές ΦΠΑ δεν θα
    διαταράσσουν πλέον τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς, υπό την
    προϋπόθεση ότι θα θεσπιστούν επίσης εγγυήσεις για την αποφυγή
    πιθανών κινδύνων, όπως η υποβάθμιση των εσόδων, η
    3
  • Μάιος 2018
    στρέβλωση του ανταγωνισμού, η πολυπλοκότητα και η έλλειψη
    ασφάλειας δικαίου.
    1.6. Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης για τον ΦΠΑ και λαμβανομένης
    υπόψη της εντολής από το Συμβούλιο, προτείνονται
    τροποποιήσεις στην οδηγία ΦΠΑ. Οι εν λόγω τροποποιήσεις θα
    πρέπει να συμπίπτουν με την ημερομηνία θέσης σε ισχύ του
    οριστικού συστήματος ΦΠΑ, προκειμένου να αποφευχθεί η
    πιθανότητα η λήξη των παρεκκλίσεων να εμποδίσει τα κράτη μέλη
    να διατηρήσουν τους περίπου 250 ισχύοντες μειωμένους
    συντελεστές και απαλλαγές με δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ που
    καταβλήθηκε στο προηγούμενο στάδιο. Στο πλαίσιο οριστικού
    συστήματος ΦΠΑ, όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να περιορίζονται
    από τους ίδιους κανόνες και να τους παρέχεται ισότιμη ελευθερία
    όσον αφορά τον καθορισμό των συντελεστών ΦΠΑ. Η θέσπιση
    εναρμονισμένων και λιγότερο περιοριστικών κανόνων θα επιτρέψει
    σε όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν έναν επιπλέον μειωμένο
    συντελεστή μεταξύ του πέντε και του μηδέν τοις εκατό, πέραν των
    δύο μειωμένων συντελεστών ύψους τουλάχιστον πέντε τοις εκατό
    και της απαλλαγής με δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ που
    καταβλήθηκε στο προηγούμενο στάδιο, που επιτρέπονται επί του
    παρόντος. Αντί της διεύρυνσης του ήδη εκτενούς καταλόγου
    αγαθών και υπηρεσιών που μπορούν να υπαχθούν σε μειωμένους
    συντελεστές, το παράρτημα ΙΙΙ θα αντικατασταθεί από αρνητικό
    κατάλογο στον οποίο δεν μπορούν να εφαρμοστούν μειωμένοι
    συντελεστές.
    4
  •  
     
    2018/0005 (CNS)
    Πρόταση
    ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
    για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τους συντελεστές φόρου
    προστιθέμενης αξίας
    ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
    Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο
    113,
    Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
    Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,
    Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
    1
    ,
    Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής
    2
    ,
    Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,
    Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
    (1) Οι κανόνες σχετικά με τους συντελεστές του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ),
    όπως ορίζονται επί του παρόντος στην οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου
    3
    , έχουν
    ως στόχο να διαφυλάξουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να αποτρέψουν
    τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Οι κανόνες σχεδιάστηκαν πριν από δύο και πλέον
    δεκαετίες με βάση την αρχή της χώρας καταγωγής. Στο σχέδιο δράσης της για τον
    ΦΠΑ
    4
    και στη συνέχεια που έδωσε σε αυτό
    5
    , η Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της
    να προσαρμόσει τους εν λόγω κανόνες σε ένα οριστικό σύστημα ΦΠΑ για το μεταξύ
    επιχειρήσεων (B2B) διασυνοριακό εμπόριο αγαθών μεταξύ των κρατών μελών, το
    οποίο θα βασίζεται στη φορολόγηση στο κράτος μέλος προορισμού.
    (2) Στο πλαίσιο του οριστικού συστήματος όπου οι παραδόσεις αγαθών και η παροχή
    υπηρεσιών θα φορολογούνται στο κράτος μέλος προορισμού, οι προμηθευτές των
    αγαθών και οι παρέχοντες τις υπηρεσίες δεν θα αποκομίζουν σημαντικό όφελος από
    την εγκατάσταση σε κράτος μέλος με χαμηλότερο συντελεστή. Στο πλαίσιο του εν
    λόγω συστήματος, η μεγαλύτερη ποικιλομορφία στους συντελεστές ΦΠΑ δεν θα
    μπορεί να διαταράξει τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς ούτε να δημιουργήσει
    στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Υπό τις συνθήκες αυτές, θα ήταν σκόπιμο να
    παρασχεθεί μεγαλύτερη ευελιξία στα κράτη μέλη όσον αφορά τον καθορισμό των
    συντελεστών.
    1
    ΕΕ C της , σ. .
    2
    ΕΕ C της , σ. .
    3
    ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1.
    4
    Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή
    Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σχετικά με ένα σχέδιο δράσης για τον ΦΠΑ - Προς έναν ενιαίο
    χώρο ΦΠΑ στην ΕΕ - Η ώρα των αποφάσεων (COM(2016) 148 final της 7ης Απριλίου 2016)
    5
    Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή
    Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σχετικά με τη συνέχεια που δίνεται στο σχέδιο δράσης για τον
    ΦΠΑ – Προς έναν ενιαίο χώρο ΦΠΑ στην ΕΕ – Η ώρα των αποφάσεων (COM(2017) 566 final της 4ης
    Οκτωβρίου 2017)
    1
  • (3) Η άρση των περιορισμών παράλληλα με τη θέση σε ισχύ του οριστικού καθεστώτος
    φορολόγησης των συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών θα πρέπει να επιτρέπει στα
    κράτη μέλη να συνεχίζουν να εφαρμόζουν τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ οι
    οποίοι επί του παρόντος χορηγούνται ως παρεκκλίσεις δυνάμει του τίτλου VIII
    κεφάλαιο 4 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και του παραρτήματος X της οδηγίας
    2006/112/ΕΚ και οι οποίοι σε διαφορετική περίπτωση θα έληγαν με τη θέση σε ισχύ
    του εν λόγω καθεστώτος.
    (4) Στο πλαίσιο οριστικού συστήματος ΦΠΑ, όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να τυγχάνουν
    ίσης μεταχείρισης και, συνεπώς, να υπόκεινται στους ίδιους περιορισμούς κατά την
    εφαρμογή μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ, οι οποίοι θα πρέπει να συνεχίσουν να
    αποτελούν εξαίρεση από τον κανονικό συντελεστή. Η διασφάλιση της εν λόγω ίσης
    μεταχείρισης, χωρίς τον περιορισμό της υφιστάμενης ευελιξίας των κρατών μελών
    όσον αφορά τον καθορισμό των συντελεστών ΦΠΑ, μπορεί να επιτευχθεί με την
    παροχή σε όλα τα κράτη μέλη της δυνατότητας να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή
    για τον οποίο δεν ισχύει η ελάχιστη απαίτηση, καθώς και απαλλαγή με δικαίωμα
    έκπτωσης του ΦΠΑ εισροών, πέραν των δύο, κατ’ ανώτατο όριο, μειωμένων
    συντελεστών ύψους τουλάχιστον 5 %.
    (5) Αν ο μηχανισμός που χρησιμοποιείται για σκοπούς φορολόγησης δεν βασίζεται στην
    αρχή του προορισμού, θα μπορούσαν να προκύψουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.
    Αυτό ισχύει, ιδίως, στην περίπτωση των πράξεων για την πραγματοποίηση του
    ταξιδιού που πραγματοποιούνται ως ενιαία παροχή υπηρεσιών κατ’ εφαρμογή του
    καθεστώτος του περιθωρίου κέρδους των πρακτορείων ταξιδιών, καθώς και των
    παραδιδόμενων αγαθών βάσει του ειδικού καθεστώτος που εφαρμόζεται στα
    μεταχειρισμένα αγαθά και στα αντικείμενα καλλιτεχνικής, συλλεκτικής ή
    αρχαιολογικής αξίας, αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις που αφορούν αγαθά ή
    υπηρεσίες, όπως οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, που απαλλάσσονται χωρίς
    δικαίωμα έκπτωσης, αλλά για τα οποία μπορεί να χορηγηθεί δικαίωμα φορολόγησης.
    Προκειμένου να αμβλυνθούν οι εν λόγω στρεβλώσεις, θα πρέπει να καταρτιστεί
    κατάλογος των παραδόσεων αγαθών και των παροχών υπηρεσιών που υπάγονται στον
    κανονικό συντελεστή ΦΠΑ («αρνητικός κατάλογος»), με βάση τη στατιστική
    ταξινόμηση προϊόντων ανά δραστηριότητα. Ο κατάλογος θα πρέπει να επανεξετάζεται
    ανά πέντε έτη.
    (6) Προκειμένου να αποφευχθούν οι περιττές περιπλοκές και η επακόλουθη αύξηση του
    κόστους των επιχειρήσεων, ιδίως για το ενδοκοινοτικό εμπόριο, τα αγαθά και οι
    υπηρεσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο ως ενδιάμεσες εισροές για
    οικονομική δραστηριότητα δεν θα πρέπει να τυγχάνουν της εφαρμογής μειωμένων
    συντελεστών ΦΠΑ στο πλαίσιο του οριστικού συστήματος ΦΠΑ. Οι εν λόγω
    συντελεστές θα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο υπέρ των τελικών καταναλωτών και ο
    καθορισμός τους θα πρέπει να διασφαλίζει την ίση μεταχείριση παρόμοιων αγαθών ή
    υπηρεσιών που παραδίδονται ή παρέχονται από διαφορετικούς υποκείμενους στον
    φόρο. Συνεπώς, οι συντελεστές αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται για την επιδίωξη,
    κατά συνεπή τρόπο, ενός στόχου γενικού συμφέροντος.
    (7) Προκειμένου να διατηρηθεί η ευρωστία των δημόσιων οικονομικών των κρατών
    μελών και να προλαμβάνονται οι υπερβολικές μακροοικονομικές ανισορροπίες, θα
    πρέπει να εξασφαλιστεί το κατάλληλο επίπεδο εσόδων. Δεδομένου ότι ο ΦΠΑ
    αποτελεί σημαντική πηγή εσόδων, ως εγγύηση για τους εθνικούς προϋπολογισμούς,
    είναι συνεπώς απαραίτητο να καθοριστεί ελάχιστο όριο για τον σταθμισμένο μέσο
    συντελεστή, το οποίο θα πρέπει να τηρείται ανά πάσα στιγμή από τα κράτη μέλη.
    2
  • (8) Παρότι εξακολουθεί να είναι δυνατή η εφαρμογή διαφορετικών συντελεστών σε
    ορισμένες απομακρυσμένες περιοχές, είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί ότι ο
    κανονικός συντελεστής τηρεί το ελάχιστο όριο του 15 %.
    (9) Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να διασφαλιστεί η ισότιμη πρόσβαση των κρατών
    μελών στην εφαρμογή μειωμένων συντελεστών. Δεδομένου ότι ο στόχος αυτός δεν
    μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορεί όμως, λόγω των
    υφιστάμενων περιορισμών, να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η
    Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία
    διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την
    αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα
    αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών.
    (10) Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση, της 28ης Σεπτεμβρίου 2011, των κρατών
    μελών και της Επιτροπής σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα
    6
    , τα κράτη μέλη
    ανέλαβαν να συνοδεύουν, στις περιπτώσεις όπου αιτιολογείται, την κοινοποίηση των
    μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα στα οποία θα
    επεξηγείται η σχέση μεταξύ των συστατικών στοιχείων μιας οδηγίας και των
    αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την
    παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί ότι η διαβίβαση τέτοιων εγγράφων είναι
    δικαιολογημένη.
    (11) Οι παρεκκλίσεις βάσει του τίτλου VIII κεφάλαιο 4 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και του
    παραρτήματος X της οδηγίας 2006/112/ΕΚ θα πρέπει να παύσουν να ισχύουν κατά
    την ημερομηνία έναρξης ισχύος της οδηγίας όσον αφορά τη θέσπιση των λεπτομερών
    τεχνικών μέτρων για τη λειτουργία του οριστικού συστήματος ΦΠΑ που βασίζεται
    στην αρχή της φορολόγησης στο κράτος μέλος προορισμού. Ως εκ τούτου, η παρούσα
    οδηγία και η οδηγία όσον αφορά τη θέσπιση των λεπτομερών τεχνικών μέτρων για τη
    λειτουργία του οριστικού συστήματος ΦΠΑ που βασίζεται στην αρχή της
    φορολόγησης στο κράτος μέλος προορισμού θα πρέπει να μεταφερθούν στο εθνικό
    δίκαιο έως την ίδια ημερομηνία και οι αναγκαίες εθνικές διατάξεις για τη
    συμμόρφωση προς τις εν λόγω οδηγίες θα πρέπει να εφαρμοστούν από την ίδια
    ημερομηνία. Έως την ημερομηνία αυτή, οι ισχύουσες διατάξεις σχετικά με τους
    συντελεστές που προβλέπονται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων
    των παραρτημάτων της, θα πρέπει να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται.
    (12) Συνεπώς, η οδηγία 2006/112/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
    ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:
    Άρθρο 1
    Η οδηγία 2006/112/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:
    1) στο άρθρο 94, η παράγραφος 2 απαλείφεται·
    2) το άρθρο 98 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
    «Άρθρο 98
    1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν κατ’ ανώτατο όριο δύο μειωμένους
    συντελεστές.
    Οι μειωμένοι συντελεστές καθορίζονται ως ποσοστό της βάσης επιβολής του φόρου
    το οποίο δεν είναι κατώτερο του 5 %.
    6
    ΕΕ C 369 της 17.12.2011, σ. 14.
    3
  • 2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν, πέραν των δύο
    μειωμένων συντελεστών, να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή κατώτερο από το
    ελάχιστο όριο του 5 % και απαλλαγή με δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ που
    καταβλήθηκε στο προηγούμενο στάδιο.
    3. Οι μειωμένοι συντελεστές και οι απαλλαγές που εφαρμόζονται δυνάμει των
    παραγράφων 1 και 2 είναι μόνο προς όφελος των τελικών καταναλωτών και
    εφαρμόζονται για την επιδίωξη, κατά συνεπή τρόπο, στόχου γενικού συμφέροντος.
    Οι μειωμένοι συντελεστές και οι απαλλαγές που προβλέπονται στις παραγράφους 1
    και 2 δεν εφαρμόζονται στα αγαθά ή τις υπηρεσίες των κατηγοριών που
    περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙα.»·
    3) το άρθρο 99 απαλείφεται·
    4) παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 99α:
    «Άρθρο 99α
    Κατά τον καθορισμό των συντελεστών που προβλέπονται στα άρθρα 97 και 98, τα
    κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο σταθμισμένος μέσος συντελεστής, ο οποίος
    υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ)
    αριθ. 1553/89 του Συμβουλίου (*), υπερβαίνει ανά πάσα στιγμή το 12 %.
    __________________________________________________________________
    (*) Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1553/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου
    1989, για το ομοιόμορφο οριστικό καθεστώς είσπραξης των ιδίων πόρων που
    προέρχονται από το φόρο επί της προστιθεμένης αξίας (ΕΕ L 155 της 7.6.1989,
    σ. 9)»·
    5) το άρθρο 100 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
    «Άρθρο 100
    Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026 και κάθε πέντε έτη στη συνέχεια, η Επιτροπή
    υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του
    παραρτήματος IIIα, συνοδευόμενη από προτάσεις για την τροποποίηση του εν λόγω
    παραρτήματος, εφόσον απαιτείται.»·
    6) τα άρθρα 101, 102, 103 και 104α απαλείφονται·
    7) το άρθρο 105 τροποποιείται ως εξής:
    α) η παράγραφος 1 απαλείφεται·
    β) η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
    «2. Η Πορτογαλία μπορεί, για τις συναλλαγές που διεξάγονται στις αυτόνομες
    περιοχές των Αζορών και της Μαδέρας και για τις άμεσες εισαγωγές στις δύο αυτές
    περιοχές, να εφαρμόζει συντελεστές κατώτερους από εκείνους που εφαρμόζονται
    στην ηπειρωτική χώρα. Ωστόσο, ο κανονικός συντελεστής δεν είναι κατώτερος του
    15 %.»·
    8) στον τίτλο VIII, το κεφάλαιο 4 απαλείφεται·
    9) στο άρθρο 316 παράγραφος 1, το στοιχείο γ) απαλείφεται·
    10) στο άρθρο 378 παράγραφος 2, το στοιχείο β) απαλείφεται·
    11) στο άρθρο 387, το στοιχείο γ) απαλείφεται·
    4
© 2017 Δημοτική Τηλεόραση Κω - All Rights Reserved.